Deze brochure/website wordt door het Nederlands comité voor de Rechten van de Mens, uitgegeven voor het algemeen nut. 

Klik hier voor een printversie van de tekst. 

 

WORDT PSYCHIATRISCHE MEDICATIE DE TOEKOMST VAN UW KIND?

KLIK HIER OM TERUG TE GAAN NAAR DE OORSPRONKELIJKE PAGINA.

 

 

1. 

Stel dat iemand van school contact met u heeft opgenomen om te spreken over het zorgwekkende gedrag van uw kind in de klas.

Dit baart u zorgen want u wilt het beste voor uw kind.

 

2. 

In de daarop volgende gesprekken krijgt uw kind een serieus klinkende diagnose zoals ADHD, een ontwikkelingsstoornis, een gedragsprobleem, een leerprobleem of iets wat daar op lijkt.

Het voelt alsof u zojuist is verteld dat uw kind een ongeneeslijke ziekte heeft.

 

3. 

In eerste instanties wilt u deze diagnose misschien naast u neerleggen. Aan de andere kant hebben deze professionals een dure opleiding en jarenlange ervaring dus luistert u toch. Zij willen dat uw kind Ritalin, antidepressiva of één van de vele andere middelen gaat slikken, om het verontrustende gedrag van uw kind in te perken.

U vraagt zichzelf misschien af: “Wie ben ik, om de mening van een deskundige in de wind te slaan?"

 

4. 

U beseft waarschijnlijk op hetzelfde moment dat u hier niet te snel een beslissing over wilt nemen. Dit kan immers voor uw kind het begin betekenen van een jarenlange afhankelijkheid van medicatie.

Dus u zegt; “Kalm aan een beetje. Wij willen als ouders eerst meer informatie”.

 

5. 

U staat nu op een kruispunt. Het is logisch als u zich overdonderd voelt door de deskundige en dat u het besluit liever aan hem over wilt laten. Waar het echter aankomt op uw kind bent u de deskundige. Niemand kent uw kind beter dan uzelf. Niemand heeft meer tijd, inspanning en liefde in uw kind gestoken dan u.

Dit is het moment om een stapje terug te nemen en alle opties wat zorgvuldiger te bekijken.

 

6. 

Het gebied van de psychiatrische medicatie en diagnoses is ondoorzichtig maar als het gaat om een probleem met uw kind, dan moet u het nader onderzoeken. Dit is de enige manier om meer informatie te verkrijgen om een weloverwogen besluit te kunnen nemen.

 

7. 

Het terrein van de geestelijke gezondheidszorg is een doolhof van tegenstrijdige ideeën en opvattingen. U wordt geïnformeerd door artsen en psychiaters. Er zijn veel verschillende opvattingen in deze twee groepen.

 

8. 

De term “chemische onevenwichtigheid” wordt door de psychiatrie veelvuldig gebruikt als motivatie om kinderen bewustzijnsveranderende medicatie te laten gebruiken. 

Hiermee zijn veel deskundigen het echter oneens.

“Er bestaan geen wetenschappelijke tests om de chemische status van de hersenen van een levend persoon te onderzoeken”.                                           

Dr Elliot Valenstein, Emeritus Hoogleraar

“Wij weten dat het verhaal over chemisch onevenwichtigheid als oorzaak voor geestelijke stoornissen nog nooit wetenschappelijk is bewezen”.    

Ty C. Colbert, klinisch psychiater

 

9. 

Het is belangrijk om het onderscheid te begrijpen tussen bewijsbare medische aandoeningen en datgene dat valt onder de onduidelijke classificatie van een psychiatrische “stoornis”.

“In de geneeskunde bestaan strikte criteria voordat een aandoening een ziekte genoemd mag worden… In de psychiatrie hebben we nog geen bewijs van een lichamelijke oorzaak voor welke psychiatrische diagnose dan ook”.                   

Joseph Glenmullen, Medische Faculteit Harvard.

 
10. 

Het drogeren van kinderen heeft ook in Nederland een epidemische vorm aangenomen. Meer dan … … … kinderen krijgen psychiatrische medicatie zoals; stimulerende middelen, antidepressiva en antipsychotica voorgeschreven. 

De doelgroep wordt steeds jonger. Menig medisch deskundige plaatst vraagtekens bij dit snel toenemende gebruik van farmaceutische middelen bij vaak jonge kinderen.

“Als er geen valide test bestaat voor ADHD, er geen informatie is die bewijst dat ADHD een hersenaandoening is… waarom worden er dan in hemelsnaam wereldwijd miljoenen kinderen, teenagers en volwassenen, gelabeld met ADHD en drugs voorgeschreven?”   

Dr. Mary Ann Block, auteur van “No more ADHD”.

 
 

11. 

Ooit was u een kind. U kunt zich vast nog wel een periode herinneren dat u verveeld was in de klas of druk of rusteloos, uw jeugdige energie bracht u soms in de problemen.

Werd u door uw ouders of door een arts aan bewustzijnsveranderende middelen gezet om uw jeugdig enthousiasme te onderdrukken? Natuurlijk niet.

De waarheid is dat in veel gevallen opstandig gedrag niet een psychologische of chemische stoornis is… maar een symptoom van kind zijn.

 

   

 

 

12. 

Volgens het Webster woordenboek, is het woord ‘farmaceutisch’ afgeleid van het Griekse woord ‘pharmakeutikos’ wat staat voor ‘vergiftigend’ en ‘het bedrijven van hekserij’. Dit is misschien wel een teken om het in dit geval met uiterste omzichtigheid te benaderen.

 
Kennis van de potentiële risico’s van de bijwerkingen van elk middel is een  belangrijke kwestie. Zoek op het internet naar sites over dit onderwerp. 

(Door op het plaatje hiernaast te klikken, krijgt u een overzicht van de belangrijkste onderzoeken en waarschuwingen die internationaal op dit gebied.)

Om meer te weten te komen over de achtergrond en de bijwerkingen van deze middelen, gaat u voorbeeld naar; www.adhd-medicatie.nl, www.bijwerkingenpsychiatrischemedicijnen.nl of www.haesbrouck.be  

 

De bijwerkingen omvatten zaken als agressie, suïcidale neigingen, ernstige lichamelijke problemen en zelfs overlijden. Ook het Nederlands College ter Beoordeling van Geneesmiddelen heeft hiervoor sinds 29-09-2005 meerdere waarschuwingen afgegeven. 

U moet uzelf de vraag stellen; “Wil ik mijn kind aan deze risico's blootstellen?”

 

13. 

“Oké” zou u kunnen zeggen; “dit is belangrijke informatie. Maar als we ons kind geen psychiatrische medicatie willen geven, wat kunnen we dan wél doen om het te helpen?

Wij willen dat u weet dat er andere mogelijkheden bestaan. Als u wat tijd wil steken in onderzoek, zult u oplossingen vinden voor het “zorgwekkende” gedrag van uw kind.

De oplossing kan zelfs verrassend eenvoudig zijn.

 

14. A. 

School en de sociale omgeving.

Dit kunnen de plekken zijn waar het probleem van uw kind het duidelijkst naar voren lijkt te komen, dus laten we hier beginnen.

Heeft u de school of de klas wel eens goed onder de loep genomen? Heeft u nauwkeurig de persoon bekeken die het rapport over uw kind heeft ingediend? Stel hem/haar vooral duidelijke vragen.  

Is het lesprogramma zo opgezet dat uw kind het gemakkelijk kan begrijpen? Heeft uw kind in het lesmateriaal misschien dingen niet begrepen waardoor hij/zij de rest van de klas niet meer bij kan houden. Verveeld uw kind zich in de klas omdat hij/zij creatief of juist erg slim is? 

Zijn er misschien kinderen of volwassenen in of buiten het klaslokaal die uw kind pesten, afkraken of zorgen dat hij zich minder waard voelt? Heeft hij/zij vriendjes in de klas?

Neem de tijd voor een grondig en nauwkeurig onderzoek.

 

 

14. B. 

De thuissituatie.

Dit is een gevoelig gebied maar het is van vitaal belang dat u voor uzelf eerlijk de volgende vragen beantwoordt. Zijn er situaties of personen binnen het gezin die spanningen veroorzaken? Bijvoorbeeld; ruzie tussen de ouders of broers en zusjes, echtscheiding, of andere zaken waar het kind duidelijk last van heeft? Heeft u voldoende tijd om te luisteren naar de voor het kind belangrijke zaken en problemen? Kijkt uw kind naar gewelddadige televisieprogramma’s of speelt het urenlang videospelletjes? Heeft uw kind de gelegenheid om buiten te spelen of te sporten? 

 

14. C. 

De voeding.

Er komen steeds meer bewijzen dat slechte voeding en een gebrek aan beweging, kunnen leiden tot emotionele- en gedragsproblemen. Het eten van grote hoeveelheden suiker kan een kind hyperactief maken en verschijnselen veroorzaken die overeenkomen met de symptomen van ADHD. Vitaminen tekorten kunnen ook dergelijke  symptomen veroorzaken. In onze vervuilde samenleving met veel kunstmatige toevoegingen aan voeding, blijken veel kinderen allergisch te reageren op diverse ingrediënten in voeding, dit kan ook emotionele problemen en gedragsproblemen veroorzaken. Fastfood levert te weinig voedingsstoffen voor een kind in de groei.

Alhoewel er verschillende denkbeelden over bestaan, zijn de meeste medici het wel eens over goede voeding als belangrijke basis voor opgroeiende kinderen.

Kijk voor meer informatie op: www.stichtingvoedselallergie.nl

 

14. D. 

Lichamelijke oorzaken.

De mogelijkheid bestaat dat uw kind last heeft van een niet ontdekte lichamelijke aandoening, b.v. allergieën, parasieten, oorontstekingen, stofwisselingsproblemen of slechte ogen, die het gedrag beïnvloeden. Hetzelfde geldt ook voor loodvergiftiging. 

Vraag een arts om naar dit soort oorzaken te zoeken. 

Een grondig lichamelijk onderzoek kan verschillende oorzaken aan het licht brengen voor het “onverklaarbare” gedrag van uw kind.

 

Als u de bovenstaande checklijst begint en nauwgezet volgt, heeft u een belangrijke stap op de goede weg gezet.
 

15. 

Moeilijke beslissingen liggen in het verschiet. Een feit blijft dat de makkelijkste weg niet altijd de beste is. Zeker waar het uw kind betreft. 

Houdt in gedachten wat op de lange termijn het beste is voor de emotionele en geestelijke gezondheid van uw kind. Dit zal u helpen om uit de verschillende mogelijkheden de beste oplossing te kiezen. Wij wensen u en uw kind al het succes van de wereld toe.

Als het aankomt op het grootbrengen van kinderen, zouden ouders de vrije keuze en het beslissende woord moeten hebben.